Home » Wandeling

 

Over akkers, wei en hei.... de gele paaltjes route....Impressie van Ingrid Swinkels

 

WIJ HEI WEI wandeling zondag 4 augustus 2019

Zondag 4 augustus was een uitgelezen dag voor de ‘gele paaltjes’ wandeling! Het was warm maar niet te warm, zonnig maar niet te zonnig en er stond een heerlijk briesje.

De gele route wijst – uiteraard – voor zich en al snel diende zich de eerste bezienswaardigheid aan: een nieuwsgierige Vlaamse Gaai! Hij bleef rustig zitten terwijl ik hem fotografeerde en we konden zelfs stapsgewijs voorzichtig dichterbij komen.

 

Opgetogen liepen we verder; dat was alvast een mooi begin!

Tijdens deze wandeling is het aan te raden om je ogen en oren goed open te houden; als je je bewust bent van de prachtige omgeving en enig oog voor detail je niet vreemd is zul je veel bijzondere planten en dieren zien, of een combinatie daarvan. Zo staan er ter hoogte van Gijzenrooi veel distels in de berm en als je goed kijkt zie je op de rug van deze kevertjes een maskertje.

 

Het is volop zomer en bijen, wespen en hommels doen zich te goed aan de nectar van de paarse heide en andere uitbundige bermbloeiers zoals gele Veenbloembies.

 

Ook tref je op de lange zandpaden met karresporen die tussen de wei lopen, vanaf ongeveer 3 km op de route in grote getalen bramenstruiken aan. Tot mijn verbazing waren er al veel bramen rijp en heerlijk zoet! Pas op dat je je niet prikt maar het is erg de moeite waard om je best te doen wat van dit onbespoten zomerfruit te proeven.

 

Waar ik persoonlijk altijd erg van geniet tijdens deze wandeling, zijn de talloze verborgen en idyllische plekjes op de route. Doorkijkjes die je verleiden om een nader kijkje te nemen, een schommel waarop je je benen wilt laten zwieren om je weer even kind te voelen, een bankje met het beste uitzicht over de hei. Wanneer het hoogzomer is, de zon loodrecht aan de hemel staat de branden en het heidegras uitgebloeid is staat, waan je je hier in een Afrikaans steppelandschap.

 

 

Maar de allerbeste tractatie tijdens deze wandeling is wel het tegenkomen van de Schotse Hooglanders. Het is altijd een beetje de vraag waar de kudde staat want deze verplaatst zich. Totaal onbekommerd banen de Hooglanders zich een weg door de hoge beplanting en bramenstruiken om de meest groene en malse blaadjes te bemachtigen. In principe doen ze niets, maar kom niet al te dichtbij en zoom in vanaf een afstandje als je een mooie foto wilt maken.

 

 

Aan het eind van de route passeren we het wildspoor en spot ik nog een innig vliegenkoppel dat mijn 2-uur durende wandeling compleet maakt. Zoveel moois in de ‘achtertuin’, hiervoor hoef je niet naar de Veluwe! Ieder seizoen is hier mooi dus ik ga regelmatig terug.